Monday, December 22, 2014

තිමිර 03


කතාවේ මුල් කොටස් බැලුවේ නැත්තම් බලලම එන්නකෝ... 

මම ඔෆිස් එකට එනකොට එහේ හෙනම කලබලයක්. කවුරුවත් වැඩ කරන පාටක් නම් නැහැ. හැමෝම තැන් තැන් වලට වෙලා කතාව.

“මොකද ශාලි මේ වෙලා තියෙන්නේ? මොකක් හරි කරදරයක් වත් වෙලා ද?”

“කරදරයක් නම් තමයි. ඊයේ ප්‍රොටෙස්ට් එක කවර් කරන්න ගියපු අසංකයි, වාසලයි ගියපු වාහනේ ඇක්සිඩන්ට් වෙලාලු. දෙන්නටම අමාරුයිලු ටිකක්.”

“එහෙමද? හරි වැඩේනේ. මොන හොස්පිටල් එකේද ඉන්නේ?”

“කලුබෝවිල ලු. තව ටිකකින් කට්ටිය යයි මගෙ හිතේ.”

“එහෙනම් අපි දෙන්නත් යමු නේ?”

“ඔව් ඔව් යමු යමු”

මදැයි ඉතින් වෙච්ච දේ. ගොඩක් අමාරුද දන්නේ නෑ ඒ දෙන්නට. ඔෆිස් එකේ කට්ටිය එක්ක දවල් හොස්පිටල් ගිහින් ඒ දෙන්නව බලලා ආවා. ඒ හැටි අමාරුවක් නම් නෑ. ඒත් ටික දවසක් රෙස්ට් කරන්න කිව්වලු. මගෙ අසයින්මන්ට් එකට නම් අවුලක් වෙන එකක් නෑ නේ. තව කල් තියෙනවනේ.

හවස මම ටවුන් එක පැත්තෙ  ගියේ බඩු වගයක් ගන්න. සතියේ දවසක් වුණත් පුදුම සෙනඟක් හිටියේ. ඉතින් ඇවිදලා ඇවිදලා මහන්සි නිසා මොනවහරි බොන්න හිතාගෙන කඩේකට ගොඩ වුණේ. බීම එකකුත් අරන් බඩු මලු ගොඩකුත් උස්සගෙන ඇවිත් ඉඩ කඩ තිබ්බ එකම එක මේසෙන් වාඩි වුණේ. පුදුම මහන්සියක්නේ අප්පා. ආ මේ මොකද්ද? මේසේ උඩ තිබ්බේ කලු පාට සටහන් පොතක්. කවුද මේ පොතක් දාලා ගිහින්. මම පොත ළඟට අරන් පෙරළලා බැලුවේ අයිතිකාරයෙක් ගැන සඳහන් වෙනවද බලන්න.

මුල්ම පිටුවේ මෙහෙම ලියලා තිබ්බා….

මම කවුද
මම කවුද කියලා මම වත් දන්නවද
මට මම වෙන්න පුළුවන්ද
මට මගේ කියලා දෙයක් තියෙනවද
ඉතින්
ඔබ හිතන විදියට
මම කවුද

හ්ම්ම් .... පුදුම අදහස් තියෙන කෙනෙක්. ඇත්තටම කාගෙද මේ පොත?

“එක්ස්කියුස් මී මිස්”

පිටිපස්සෙන් ඇහුන සද්දෙට මම හැරිලා බැලුවා. පිටිපස්සේ හිටියේ මම කවදාවත් දැකලා නැති කෙනෙක්.

ම්ම්ම්..... කවුද මේ?

“ ඇයි?” ?මම ඇහුවෙ මොනවත් හිතාගන්න බැරුව.

“මිස්, ඔය අතේ තියන පොත මගේ”

“ආ ඇත්තද? මම මෙතන වාඩි වෙනකොට මේ පොත මේ මේසේ උඩ තිබ්බා.”

“එහෙමද? දැන් මම ආවනේ. මට දෙනවද දැන් පොත?”

මෙයාගෙ කතාව බලන්නකො.  හරියට මම පොත හොරකම් කළා වගේ නේ කතාව. පුදුම මනුස්සයෙක්නෙ. මට තරහත් ගියා ඒ කතාවට.

“ආ ගන්න” මට ආව තරහටම ටිකක් සැරට එහෙම කියවුණා. පොත මගෙන් උදුරලා ගත්තේ හරියට ඒක මම ගෙදර ගෙනියන්න ගත්තා වගේ.

“හ්ම්. දැන් තමයි මට නිදහසේ හුස්ම ගන්න පුළුවන්.” එහෙම කියපු එයා ආපහු හැරිලා ගියා. මොන ලෝකෙන් ආව කෙනෙක්ද ඒ? හරියට මාව හොරෙක් ගාණට දාලා කතා කළේ. මොළේ අමාරු කාරයෙක්ද කොහෙද! ඇත්තටම දැන් ඉන්න මිනිස්සු නම් පුදුමයි. මහ ආඩම්බරකාර කොල්ලෙක්..එයාගෙ මහලොකු පොත මම හොරකම් කරයි කියලද දන්නේ නෑ හිතුවෙ. අඩුගානේ මට ස්තූති කළේ වත් නෑනේ. ඒත් මම ස්තූති කරන්න තරම් දෙයක් කළෙත් නෑනේ. කොහෙද යන ආඩම්බරකාර කොල්ලෙක්.

බීම වීදුරුව උගුරට දෙකට බීපු මම එතනින් යන්න නැගිට්ටා.



7 comments:

  1. අහ්
    එහෙනං ඉක්මණටම කොල්ල කව්ද කියල දැනගන්ට වෙයි
    ඉවසල හිටපං පපුව

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඔව්.. ඔව්... ඉක්මනටම දැනගත්ත හැකි...

      Delete
  2. මුල් ටික බැලුවේ නැති නිසා කතාව එච්චරටම තේරුනේ නෑ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. මුල් ටිකත් බලලම එන්නකෝ එහෙනම් අයියේ....

      Delete
  3. ඊලඟ කොටස එන්න කාලෙ හරි දැන්

    ReplyDelete
    Replies
    1. වෙලාවක් තමයි නැත්තෙ...

      Delete
  4. lassaniyi sithu ikkamanata ilanga eka danna

    ReplyDelete

කියවලා හිතට දැනුන දේ අකුරු කරලා යන්න පුළුවන් නම් ඒක සිතූට හැමදේකටම වඩා වටිනවා......